الصَّالِحُونَ » « 1 » . « 2 » و همانا ما پس از تورات در زبور نوشتيم كه : زمين را بندگان شايستهء ما به ميراث مىبرند . اين آيهء شريفه بشارت از آينده‌اى مىدهد كه شرّ و فساد به كلّى از عالم انسانى رخت بر بسته و گويى اشرار و ستمكاران به كلّى نابود و محو گشته‌اند كه وراثت زمين به صالحين انتقال خواهد يافت زيرا لغت « وراثت » و « ميراث » در مواردى استعمال مىشود كه شخصى يا گروهى منقرض شوند و مال و مقام و همه چيزشان به گروهى ديگر به وراثت انتقال يابد . مكتوب الهى در زبور چيست ؟ مضمون آيهء فوق در مرموز ( 37 ) زبور داود مكرراً ذكر شده و اين بشارت عظيم را به ألحان گوناگون بيان كرده و پس از تسلى و دلدارى به حضرت داود عليه السلام كه : از شريران رنجيده مشو ( 1 ) زيرا همچون علف زود بريده مىشوند ( 2 ) بر خداوند توكل نماى و از او متلذذ باش ( 3 و 4 ) به او آرام گير و در انتظارش بسر بر ( 7 ) و . . . « 3 »

--> ( 1 ) - انبياء ( 21 ) : 105 . ( 2 ) - مقصود از ذكر در اين آيه ، تورات موسى عليه السلام است كه زبور داود كه پيرو شريعت تورات بوده پس از آن نازل گشته ، و قرآن لفظ ذكر را به معانى گوناگون كه تمامى آنها از مصاديق معنى لغوى ذكر است استعمال نموده : مانند : رسول « ذِكْراً رَسُولًا » و قرآن « نَزَّلْنَا الذِّكْرَ » و تورات « فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ » * و . . . و اينكه اهل الذكر به ائمهء دين تفسير شده است منافاتى با اين معنى كه شأن نزول آيه است ندارد ، زيرا آنان بزرگترين مصاديق ذكر و تذكر الهى مىباشند . ( 3 ) - چنان كه قرآن نيز امر به انتظار روز موعود كرده مىفرمايد : « فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ » « پس منتظر [ عذاب خدا ] باشيد و من هم با شما از منتظرانم » اعراف ( 7 ) : 71 .